เช้าวันเสาร์อีกวัน..เช้านี้ก็เดิมๆเหมือน10กว่าปี่ที่ผ่านมา เสียงหมาเห่าอยากออกไปติ๋งต๋อง ลิงๆสองตัวตื่นแต่เช้าตรู่ตามอาการร่างกาย ที่ไขลานเอาใว้ทุกวันหยุด ที่ไม่ต้องไปโรงเรียน วันใหนมีเรียน เราคนเป็นแจ๋วเอ๊ย เป็นแม่ต้องแหกปากปลุกลั่นบ้าน

..พอลิงสองพี่น้องนัดกันตื่นพร้อมหน้า มาเขย่าปลุกเราหัวสันหัวคลอน ตัวเล็กกระซิบกระซาบใก้ลๆหู สงสัยกลัวหมีฟาย ที่นอนกรนอยู่ใก้ลๆตัวแม่จะตื่น ว่านู๋อยากกินไข่ดาว..เท่านั้นแร่ะ เราเป็นต้องหูพึงหัวฟู่ ตัวดีดดึ่งลุก ทั่งๆที่เพิ่งเข้านอนใด้ไม่กี่ชั่วโมง ต้องจำใจลุกมาทำไข่เจียว เออ..จริงๆรู้แล้วว่าเจ้าตัวเล็กอยากกินไข่ดาว แต่เป็นที่เราที่ยังสลึมสลืออยู่อะน่ะ เจ้าตัวเล็กเลยใด้ไข่เจียวแทนไข่ดาว ดูเจ้าตัวเล็กทำสีหน้านิดหน่อย แต่ก็คงต้อง(จำใจ)กิน  ปกติเจ้าตัวเล็กจะไม่ค่อยกินไข่ วันนี้สงสัยเค้ามีแผนอะไรเปล่า? ก็ไม่อาจคาดเหตุการณ์ใด้กับเด็ก8ขวบ

..แต่ยังไงก็ต้องเตรียมรับมือใว้ล่ะเสาร์นี้....เฮ้อ..กะจะทำกับข้าวให้ลิงๆเสร็จแล้วจะไปนอนต่อ เอาเข้าจริงก็คงนอนไม่หลับ เลยชงชาเขียวร้อนๆมานั่งดื่มที่โต๊ะทานข้าว....มองดูวิวหน้าบ้าน ข้างหลังมีเสียงลิงสองพี่น้องกรี๊ด ตุบๆตั๊บๆ วี้ดดดว๊ากสลั่น แย่งรีโมท์เปลี่ยนช่วงดูทีวี ทั่งๆที่ปากยังเคี้ยวไข่เจียวกันอยู่ โดยที่กรี๊ดแล้วไม่สำลักชักตาปริ้น นี่คงเป็นความสามารถ เฉราะตัวของเด็กๆอีกระมั่งอาการเนี้ย...เราต้องพยายามคิดว่า เป็นเสียงเพลงหวานๆกล่อมยามเช้า ถ้าไปคิดลำคาญ ไปแยกวงมวย เดี๋ยวเช้านี้สงครามกลางบ้านคงเกิดขึ้น ยิ่งเราไปห้ามยิ่งละเบิดลง ปล่อยๆให้ตกลงกันเองจะเป็นการดี

...กลับไปวิเวกเข้าเรื่องต่อ.....มองออกไปข้างนอก  เห็นทะเลสาปยามเช้า ท้องฟ้ามืดครื้ม ฝนตกปลอยๆ ดอกเชอร์รี่สีชมพู่อ่อนๆ ดอกไม้ต่างๆที่กำลังผลิ ร่วงปลิวตามลมพัด..ตอนอยู่ไทย ชีวิตยังไม่ล่ามโซ่(แต่งงาน) อดคิดในใจไม่ใด้ว่า..ฉันชอบจริงๆ เวลาฝนตก อากาศเย็นๆสบาย แล้วนั่งมองดูผ่านหน้าต่างห้อง ดูมันโรแมนติกเสียจริงๆ...พอมาตอนนี้เหร๊อ! พระเจ้าทรงโปรด ฝนที่รัฐนี้ พ่อเล่นตกเกือบตลอดปี อากาศก็มืดๆครึ้มๆ ถ้าอยู่ไทย ก็คงเป็นอากาศน่าเสียตัว อะไรประมาณนั้นอ๊ากกส์... แต่อยู่ที่นี้ อากาศมันน่าผูกคอตายทุกวัน จากชอบๆเวลาฝนตกดูโรแมนติก กับเป็นอยากสติแตกวิปริตมันทุกวัน...เฮ้อ..........ย้อนดึงจิตเข้าร่างรับสภาพเดิม

  ..เสียงเจ้าซีซาร์ครางงิ๋งๆ คงอยากออกไปติ๋งต๋องข้างนอกเต็มที ไอ้เราจะนั่งซดชาร้อนๆต่อก็หมดรมณ์ หูขวาเสียงลิงๆวี้ด กรี๊ด อึกอักๆ หูซ้ายก็ หงิ๋งงงงง ...ต้องจำใจเดินไปเปิดประตูให้มันออกไป พอเราเปิดประตูหลังบ้านให้ออกไปทำธุระ เห็นเจ้าซีซาร์ทำจมูกฟุตฟิตๆ ก้าวขาหน้ากล้าๆกลัวๆเหมือนจังหวะฮิปฮอบ ดูมันสำอางมาก(คงลืมตัวว่าตูเป็นหมา) พื้นข้างนอกเปียกๆแฉะๆ ดูมันไม่อยากออกไปอีกเลย ไอ้เราก็เปิดประตูยืนรอ เย๊นเย็นข้างล่าง(ยังใส่เสื้อคลุมนอนอยู่) ..บอกให้ออกไปนานแล้ว มันก็ยังมองนั้นมองนี่ หั่นซ้ายหั่นขวาทำหน้าเฉยๆ

..เออ..นี่ถ้าไม่เป็นเพราะมันเป็นหมาพันธุ์เล็ก แม่เป็นใด้ถีบตูดงอนๆส่งออกไปฉี่นานแล้ว แต่นี่ตัวมันเล็กๆตัวเท่าป๋องโค๊ก2ป๋อง ไม่รู้หมาหรือหนู จะถีบส่งก็กลัวตัวตายชักบาปกรรมเปล่าๆ  ตกลงเราก็เป็นต้องใด้อันเชิญ อุ้มท่านซีซาร์ลอยออกไปวางแมะฉี่ที่สนามหลังบ้าน ....เวรกรรมไรฟ่ะ ต้องมารับใช้ลิงๆหมาๆทุ๊กเช้าวันเสาร์

.....กรี๊งงงงงงงงๆๆ อ้าว...คลายโทรมาแต่เช้าอีก(ฟ่ะ)??? รับสายยยยยยยย เดี๋ยวพรุ่งนี้มีต่อ